• Home
• Nieuws
• Billijke vergoeding na ontslag via UWV

Billijke vergoeding na ontslag via UWV

Op 24 februari 2026 heeft de kantonrechter in Rotterdam uitspraak gedaan in de rechtszaak[1], die een werkneemster tegen haar ex-werkgever had aangespannen. Zij had een billijke vergoeding geëist, omdat zij vond dat haar uitdiensttreding het gevolg was van ernstig verwijtbaar handelen van haar voormalig werkgever. Eerder had deze werkgever de arbeidsovereenkomst opgezegd na een van het UWV verkregen ontslagvergunning wegens langdurige arbeidsongeschiktheid. Volgens de werkneemster was er een verband tussen het voorduren van haar arbeidsongeschiktheid en de rol van de werkgever tijdens de re-integratie.

Handelen werkgever bij re-integratie

De werkneemster had aangevoerd dat de werkgever een aantal malen ten onrechte het loon had stopgezet, haar onredelijke opdrachten had gegeven ten aanzien van het voeren van gesprekken en haar zodoende onnodig onder druk had gezet. De werkneemster vond dat hiermee de werkgever aanstuurde op een ontslag, terwijl de focus op de re-integratie had moeten liggen.

De kantonrechter in Rotterdam heeft overwogen dat een billijke vergoeding kan worden toegekend als de werkgever de op haar rustende re-integratieverplichtingen in ernstige mate heeft geschonden. Daarvoor geldt een hoge drempel en de bewijslast ligt bij de werknemer. Het is de werkneemster in deze zaak niet gelukt de ernstige verwijtbaarheid aan te tonen.

Ook al zouden sommige gedragingen of keuzes achteraf bezien als niet zorgvuldig of niet handig bestempeld kunnen worden, dat neemt niet weg dat de werkgever zich primair gehouden heeft aan de adviezen van de bedrijfsarts en een loonstop kon inzetten om de werkneemster te bewegen aan redelijke instructies, gebaseerd op de adviezen van de bedrijfsarts te voldoen.

Wijziging advies bedrijfsarts leidt niet tot ernstige verwijtbaarheid

Ook het feit dat de werkgever een loonstop inzette om medewerking van de werkneemster aan een expertise onderzoek af te dwingen, leidde niet tot ernstige verwijtbaarheid nadat de bedrijfsarts achteraf de grondslag van de noodzaak van dit traject wijzigde. Dat de bedrijfsarts onduidelijke informatie had verstrekt en achteraf een advies wijzigde, kan aan de werkgever worden toegerekend, maar dit betekent niet dat de werkgever daarmee per definitie ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Ook is de kantonrechter niet gebleken dat de werkgever heeft aangestuurd op een ontslag of de arbeidsongeschiktheid heeft verergerd of onnodig lang heeft laten voortduren.

Opgebouwde vakantiedagen na twee jaar ziekte

De vordering van de werkneemster ten aanzien van de billijke vergoeding werd afgewezen. Zij had ook een vordering ingesteld voor uitbetaling van de niet opgenomen vakantiedagen, die zij in de periode gelegen na einde wachttijd (na twee jaar ziekte) en tot de einddatum van het dienstverband had opgebouwd. Volgens de werkneemster is art. 7:634 lid 1 BW - waarin is opgenomen dat vakantierechten alleen worden opgebouwd als er sprake is van recht op loon – in strijd met het Europese recht.

Ook die vordering werd afgewezen. De kantonrechter oordeelde dat in het geval van een slapend dienstverband er sprake is van geoorloofde afwijking van het fundamentele recht op betaald verlof, omdat werknemers na twee jaar ziekte geen re-integratieverplichtingen meer hebben en dus hiervan ook niet meer hoeven te herstellen. Meestal genieten zij een WIA of WW-uitkering op grond waarvan zij al recht hebben op betaalde vakantiedagen.

Wilt u meer weten over ontslag, billijke vergoedingen of vakantiedagen?

Heeft u vragen over arbeidsrecht? Neem vrijblijvend contact op met ons via onderstaand contactformulier of bel ons op 078-200 13 14. Wij laten u dan meteen weten wat NewBaze voor u kan betekenen!

 [1] ECLI:NL:RBROT:2026:1852